Παναγιώτης Κ. / Αμαξοστοιχία

 

Το σπίτι μας χωρίς εσένα δεν αντέχεται.
Είναι άδειο χωρίς εσένα.
Δεν έχει χαρακτήρα.
Δεν έχει πνοή.
Δεν έχει ομορφιά.

Είναι καταθλιπτικό σαν τη χώρα μας.
Έχει, όταν σ’ ακούω, τις προυποθέσεις να σταθεί.
Τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς εσένα.

Χωρίς το ατόφιο,
Το ανελέητο
Χαμόγελο της νιότης.

Χωρίς Εμάς.